Maar in Wuustwezel, en zeker in de omgeving van ’t kappelleke op Westdoorn / Deureind, zijn de buren er niet verlegen om, om de jubilarissen eens extra in de kijker te stellen.

Na een viering in de kapel, lezen enkele dorpsacteurs in de juiste klederdracht, verhalen voor van “in den tijd van toen”. En natuurlijk zijn “de va en de moe” de hoofdpersonages.
Zo wist den burgemeester dat onze “Charel” vooral gekend was in ’t spermamilieu – grote verwondering bij heel wat omstaanders!?
Via den Eddy van ’t buurtcommittee, werd mij gevraagd of we met enkele 500’tjes de stoet konden vervolledigen.
Een stoet??? De kop van de stoet wordt op gang getrokken door een tractor met platte wagen. Op deze wagen zijn zitbanken gemonteerd, is voorzien van eten en vooral drinken en uiteraard versierd met bloemen, ballonnen en strikskes.
Boterhammen met kaas en hesp, cake, fricadellekes, pintjes, koffie, … alles werd door behulpzame buurtacteurs en actrices met de glimlach rondgedeeld en niemand werd vergeten. 

Onze 4 500’tjes hadden ook veel bekijks en Henk met kozijn Henk reden als laatsten van de autostoet in de FIAT limo’s. Als fotograaf en taxi, sloot ik het rijtje vierwielers met de coupé.
Na ons volgden nog een drietal oude motoren en een vrachtwagencabine als buffer voor het achteropliggende verkeer.
Op ieder huis in de buurt kon je mooie spreuken lezen, allemaal over het gevierde paar. Zo’n buurtfeest zie je maar zelden meer.
Wanneer je niet van de buurt of de familie bent, en je hoort over de “warme” en de “koude” kant, over den “Dirk” die van zijn leven nooit op ne motto ging zitten (maar het toch heeft gedaan in zijn schoon kostuum en met een pint bier in zijn hand), allée, ge hoort toch nog al wat als “taxichauffeur”.
Maar al bij al, denk ik dat iedereen, de buren, familie, het koppel en de chauffeurs, deze buurtstoet op een prachtige manier zich zullen herinneren.